Medische Verklaring
Het komt regelmatig voor dat instanties (zoals scholen, reisbureaus of werkgevers) vragen om een medische verklaring van uw eigen huisarts. Het afgeven van een dergelijke verklaring door de eigen arts is echter niet toegestaan.
Dit is bepaald door de KNMG, de landelijke beroepsorganisatie voor artsen. Een behandelend arts mag geen oordeel geven over de (medische) (on)geschiktheid van een eigen patiënt om bepaalde dingen wel of niet te doen (bijvoorbeeld het annuleren van een reis, het krijgen van een parkeervergunning of arbeidsgeschiktheid).
Waarom geldt deze regel?
De KNMG heeft twee belangrijke redenen voor dit landelijke standpunt:
Bescherming van uw behandelrelatie
Uw behandelend arts moet zich volledig kunnen concentreren op uw behandeling en een goede vertrouwensrelatie met u opbouwen. Uw arts mag niet in een belangenconflict raken. Door een scherpe grens te trekken tussen uw behandeling en het medisch keuren voor externe voorzieningen, staat niets u in de weg om vrijuit te spreken met uw huisarts.
Specifieke beoordelingscriteria
Uw huisarts is vaak niet op de hoogte van de specifieke, vaak complexe juridische criteria die instanties hanteren voor het toewijzen van voorzieningen. Een onafhankelijk (keurings)arts is hier speciaal voor opgeleid en weet precies welke punten wel en niet van belang zijn bij zo'n beoordeling.
Wat kunt u wél doen?
Heeft u toch een medische verklaring nodig? Dan adviseren wij de volgende stappen:
- Verklaring van uzelf: Vraag bij de instantie na of u kunt volstaan met een verklaring van uzelf over uw gezondheidstoestand (bijvoorbeeld via een vragenlijst).
- Gerichte vragen: U kunt de instantie toestemming geven om een aantal concrete, feitelijke vragen aan uw huisarts te stellen. (Hier zijn kosten voor medische informatieverstrekking aan verbonden).
- Onafhankelijk arts: Wend u tot een onafhankelijk arts of instantie waarbij u niet onder behandeling staat. Deze kan met uw toestemming de feitelijke informatie bij ons opvragen.